Ferrytowy magnes łukowy

FerrytMagnes łukowy

Ceramika magnetyczna, znana również jako ferryt, odnosi się do kompozytowych tlenkowych materiałów magnetycznych składających się z jonów żelaza, jonów tlenu i innych jonów metali, a istnieje kilka tlenków magnetycznych, które nie zawierają żelaza. Zgodnie z podziałem zastosowań, takie materiały można podzielić na miękkie magnetyczne, twarde magnetyczne, żyromagnetyczne, magnetyczne momentowe i piezomagnetyczne. Miękkie magnetyczne materiały ceramiczne są obecnie najbardziej różnorodną i najszerzej stosowaną ceramiką magnetyczną, która charakteryzuje się wysoką przepuszczalnością początkową, łatwym magnesowaniem i łatwym rozmagnesowaniem.

Proces obróbki

Porowata substancja izolacyjna znana jako magnes ferrytowy składa się z wielu ziaren i porów. Prawie trudno jest wyprodukować spiekane magnesy ferrytowe w kształcie zbliżonym do siatki, dlatego wymagana jest specjalna obróbka. Ze względu na swoją twardość i kruchość magnesy ferrytowe mogą być obrabiane wyłącznie przy użyciu procesów szlifowania, cięcia i polerowania, aby osiągnąć wymagany poziom precyzji wymiarowej, tolerancji geometrycznej i chropowatości. Kształty bloków, krążków, pierścieni i segmentów magnesów ferrytowych są najbardziej typowe; dlatego producent magnesów musi wybrać odpowiedni proces obróbki zgodnie ze specyfikacjami produktu. Procedura cięcia drutem nie jest odpowiednia dla magnesów ferrytowych, w przeciwieństwie do magnesów łukowych neodymowych lub magnesów łukowych SmCo o dużej przewodności, stąd jego obróbka odbywa się głównie przy użyciu technologii szlifowania kopiowego.